روز دانشجو با همه ی حواشی و مسائل پشت سر گذاشته شد بعضی ها یاد و خاطره ی سه آذر اهورایی
را گرامی داشتند برخی هم در این رو را زمینه ی فعالیت های سیاسی خود کردند و به قول فارس به دانشجویان
ولایی و دانشجویان سبز تقسیم شدند و علیه هم و برای عقایدشان شعار دادند کاری ندارم که درست کدام بود و کدام غلط و چرا این کارها را کردند .
در این میان دانشجویان تربیت معلم(وابسته به آموزش و پرورش) که نام دانشجو را از دیر باز یدک می کشند
امسال هم مثل همیشه منفعل و بی طرف بودند و فقط مسئول فرهنگی مراکز تربیت معلم به تبریکی روی بورد اکتفا
کردند .
به نظر می رسد با توجه به سیاست های آموزش پرورش در جهت هماهنگ کردن قوانین آموزشی و انظباطی مراکز با دانشگاه های وزارت علوم و هماهنگ بودن از نظر علمی با دانشگاه ها و رساندن مراکز تربیت معلم به سطح علمی مناسب و انتخاب اعضای هیئت علمی برای مراکز جای خالی روز دانشجو و اهمیت به جایگاه دانشجو در جامعه احساس می شود. حتی دریغ از یک مراسم ساده برای بزرگ داشت این روز بزرگ که نشان از بینش و بصیرت دانش جویان دارد روزی که سه تن از دانشجویان این مرز و بوم در راه مبارزه با طاغوت و دیکتاتوری شربت شهادت می نوشند و برای همیشه درس آزادی و آزادگی به دانشجویان می دهند.
مراکز تربیت معلم و دانشجویان آن که نقش مهمی در تربیت نسل های آینده دارند و کسانی هستند که می خواهند دانشجویان آزادی خواه به دانشگاه ها تحویل بدهند باید سهمی هرچند اندک در روز 16 آذر داشته باشند.
(این مسجد را انسان نیکوکار بهلول ساخته است)) فردا صبح که این مرد نوشته را دید از دست بهلول شاکی شد وقتی بهول دید او خیلی سخت می گیرد به او گفت با نوشتن من چیزی ازاجر تو کم نمی شود اما:
